مراسم تقدیر و معارفه ایجنت نمایندگی صائب تبریزی ۹۹/۰۵/۱۴
پنجشنبه 16 مرداد 1399 ساعت 21:03 | نوشته ‌شده به دست مسافر یوسف | ( نظرات )

دهمین جلسه از دوره بیست و چهارم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه آقایان مسافر در نمایندگی صائب تبریزی با دستور جلسه ( کار، تحصیل، قدرت ) با استادی دیده بان محترم " مسافر احمد " نگهبانی " مسافر رحیم " و دبیری " مسافر امیر " در روز سه شنبه مورخ ۹۹/۰۵/۱۴ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود و مراسم تقدیر و معارفه ایجنت نمایندگی صائب تبریزی با حضور دیده بان محترم آقای حکیمی برگزار گردید.


آقای مهندس دژاکام می گویند؛ افرادی که می‌خواهند در این ساختار خدمت کنند باید الگوی بدون نقص باشند، آدمی که سیگار می کشد نقص دارد و الگوی مناسبی نیست.



سخنان استاد؛

سلام دوستان احمد هستم مسافر؛

خدا را سپاسگزارم که توفیق داد امروز در خدمت شما عزیزان در این نمایندگی حضور داشته باشم. باید خیلی زودتر از این خدمت می رسیدم ولی بخاطر مسائلی که مطلع هستید تولد ها به شدت کم شده و به همین دلیل فاصله افتاد. ولی خدا را شکر که امروز توفیق شد در خدمت شما باشم که بتوانیم یک مقداری نسبت به کاری که انجام می دهیم بپردازیم و عمیق تر نگاه کنیم. دستور جلسه هفتگی کار، تحصیل و قدرت است که یک مثلثی است که انسان همواره باید در حیاتش بتواند به درستی این مثلث را رسم کند که هم کار داشته باشد، فعالیت داشته باشد که از این فعالیت معاش داشته باشد و هم بتواند کاری را انجام بدهد که به هم نوع خودش کمک کند، علاوه بر کمک به هم نوع در جامعه و طبیعت هم عملی را انجام بدهد. تحصیل هم که یک تحصیلات آکادمیک داریم هم تحصیل جهان بینی داریم، یعنی دریافت علم و دانش داریم و این به ما کمک می کند که بتوانیم بهتر حس کنیم و ببینیم. وقتی بحث قدرت مطرح می‌شود هم توان انجام دادن یک کار است و هم توان انجام ندادن کار است، یک جاهایی باید توان داشته باشیم که یک کاری را انجام ندهیم و در یک جاهایی باید اینقدر توان و قدرت داشته باشیم که عمل سالم را در هر موردی به انجام برسانیم. من خیلی به موضوع روش DST و کشف این روش که به وسیله آقای مهندس دژاکام در کشور ما اتفاق افتاد و به عنوان یک الگوی اولیه حرکت خودشان را آغاز کردند و کم کم و به تدریج گسترش پیدا کرد. در واقع الان به یک نقطه ای رسیده که می خواهد یک آکادمی و دانشگاه تاسیس کند که از اقسانقاط کره خاکی به این دانشگاه مراجعه کنند و همین آموزش‌هایی که راهنماها در لژیون می دهند، همین روش DST که راهنما برنامه می دهد و نامه OT می نویسد را آموزش ببینند و جهانیان بیایند و یاد بگیرند و این دانش را ببرند در سیستم خودشان اجرا بکنند تا بتوانند انسانها را نجات بدهند. به نظر می آید که مسئله اعتیاد بالاتر از مسئله سلامتی است، فردی نجات پیدا می کند که در یک موقعیت از بین رفتن و سلامتی اش کاملاً به خطر افتادن قرار می گیرد و به هر دلیل و شکلی نجات پیدا می‌کند. وقتی مسئله نجات مطرح می شود یعنی فردی در یک مرحله ای قرار گرفته که این مرحله یا از بین رفتن است یا ادامه دوباره و نجات یافتن است. من چندین بار تجربه داشتم که در طول عمرم در موقعیت های مختلف انسانها را نجات بدهم حالا موجودات دیگر بماند. وقتی که چند بار این کار را انجام دادم تا یک مدتی از حال و هوای دیگر و بخصوصی برخوردار بودم، فکر می کردم که چرا من اینجا بودم؟ چرا من این کار را کردم؟ آیا من در خودم این توانایی را می‌دیدم؟ از منظر آن کسی که نجات یافته بود نمی توانستم نگاه کنم، چون در جای اون نبودم. وقتی کسی نجات پیدا می کند و انسان حس می‌کند که در نجات و ادامه حیات آن فرد بسیار مهمی بازی می کند، انسان به موجودیت و بودن خودش افتخار می کند. مسئله درمان اعتیاد نقطه نجات است برای یک فرد مصرف کننده، نه اینکه بیاید کنگره 60 ترک کند! 


وقتی که می گوییم نقطه نجات است، نجات از کجا؟ اگر نجات از مرگ است در کتاب می گوید که هیچ مرگی وجود ندارد، (اصطلاحاً انسان فوت می کند) اینجا می خوابد  و در یک جای دیگر به حیات ادامه می دهد. مثل این که شب می خوابد و صبح بیدار می شود، وقتی فوت می کند اینجا می خوابد و در یک جای دیگر به حیات ادامه می‌دهد و می بیند که هست. حالا کسی قبول می کند یا نمی کند، خوشش می آید یا نمی آید، هیچ تأثیری در این سیستم و چرخه ندارد. در کتاب ۶۰ درجه خیلی واضح عنوان کرده اند که اعتیاد با مرگ هم از بین نمی رود و اثبات هم کرده اند.  اگر اعداد به پایان رسید حیات انسان هم به پایان می رسد. این را من و شما به عنوان یک صوت می شنویم ولی چقدر به این موضوع ایمان داریم خدا میداند، ولی خداوند همیشه به تکرار نشانه ها را به انسان نشان داده است. برای یک فرد مصرف کننده  نجات یعنی بستن پرونده اعتیاد، چون این اعتیاد یک نیستی برای انسان به بار می آورد که مرگ پیش آن اصلا چیزی نیست. وقتی یک انسان نتواند از زندگی خود لذت ببرد و سلامتی نداشته باشد حتی اگر این انسان را وسط بهشت قرار دهند نمی تواند از آنجا استفاده کند، توانایی استفاده کردن و لذت بردن از آن جا را ندارد. یک مثال ساده میزنم، مصرف کننده شیشه و هروئین را هم نمی‌گویم همین تریاک و شیره که از همه ماده ها خطرناکتر و حیات بخش تر است را می‌گویم. در این جهان خاکی چند جا هست که معروف به بهشت روی زمین است، از نظر زیبایی، آب و هوا، طبیعت، یکی از این جاها جزایر هاوایی است. یک مصرف کننده تریاک و شیره را ببرید در مرکز این بهشت و بگویید مواد خودت را بده به من و برو اینجا لذت ببر، هر چیزی هم  که فکرش را بکنی اینجا موجود است. وقتی که حالت خماری به این فرد دست می‌دهد آیا می تواند از جای خودش حرکت کند؟ به واسطه خماری و بی اشتهایی نمی‌تواند از نعمتهایی که آنجا هست لذت ببرد، به واسطه کار نکردن مواد بیوشیمی بدن که احساسات ما را کنترل می کند آیا این فرد می تواند از منظره و طبیعت که در آنجا است لذت ببرد یا حتی ببیند؟  یک فرد مصرف کننده را حتی اگر وسط بهشت هم قرار دهیم به این فکر می کند که کجا می توانم مواد بزنم؟ پس مسئله، مسئله نجات است. من که شهر وجودی خودم را به آشوب کشانده ام باید این را درست کنم، باید این را اصلاح و ترمیم کنم. من نباید جایی را که درست می کنم دوباره خراب کنم. من و شما به عنوان یک عضو از این ساختار باید بدانیم که چه کار کنیم که آموزش بگیریم، آموزش ببینیم که چطور تصمیم بهتری بگیریم، قدم های مثبت برداریم و به واسطه این تصمیم و تسلیم به آموزش بتوانیم خودمان را اصلاح کنیم. هر کسی که فکر کند یک نفر از بیرون می آید و من را اصلاح می‌کند  این کار هرگز اتفاق نمی افتد. شیوه تغییر کردن را به من یاد می‌دهند و من با به کارگیری این شیوه تغییر می کنم. وقتی راهنما برنامه می دهد خودش انجام می دهد یا باید رهجو انجام بدهد؟


خداوند هم فقط راه را نشان می دهند به جای ما هیچ کاری را انجام نمی دهد. من فقط اسم شیطان را شنیده بودم و کارکرد آن را نمی دانستم وقتی وارد این حوزه می شویم و با آن آشنا می شویم و می‌دانیم که دو نماینده در درون انسان است که یکی امر می کند به خوبی و یکی به بدی امر می کند، من باید اینها را بشناسم و برای اینکه بتوانم به بدی غلبه کنم، غلبه که نمی‌شود برای این که کم زورش کنم باید ببرم یک گوشه رینگ و نگه دارم و نگذارم در رینگ هر کاری که می خواهد بکند. وقتی که آقای مهندس برای دومین بار روش DST را برای نیکوتین کشف و ابداع کردند اول خودشان اجرا کردند. چرا این اتفاق افتاد؟ این اتفاق افتاد نه فقط برای آقای مهندس، برای تمام انسانهایی که مصرف دخانیات دارند اتفاق افتاد. اگر آمار بیماری های سرطانی، تصادفات به خودکشی ها را جمع کنیم به اندازه تلفات سیگار نیست. سیگار چه تخریب ای وارد می‌کند؟ اگر فرد این تخریب را حس نکند نمی فهمد که این تخریب یعنی چه!!! قلب انسان یک ماهیچه است، تمام عضلات انسان یا عمودی است یا افقی است. وقتی خواب برای انسان مستولی می شود، یعنی سروتونین، اسید هیلکولین و آدرنالین در خون سَنتِز می شود و فرکانس مغز پایین می آید، اگر شما یک خودکار در دست گرفته باشید به واسطه ترشح این مواد بلافاصله عضلات شل می شوند و خودکار می‌افتد. قلب هم یک عضله است مثل سایر عضله های بدن، چرا موقع خواب قلب نمی ایستد؟ چرا به تپش خودش ادامه می دهد؟ برای اینکه قلب نه افقی است نه عمودی، ضربدری است. وقتی که یک فرد سیگار می کشد خون غلیظ می شود و تپش کم می شود. مثلاً این کولر که کار می کند پمپ آن را برای آب و غلظت مشخصی ساخته اند که این مایع پمپ کند، حالا اگر آب را خالی کنیم و بجای آن روغن چهل واسکازین بریزیم پمپ چطور کار می‌کند، آیا به همین سرعت کار می‌کند؟ آیا می تواند آن غلظت را از آن لوله ها عبور دهد و بریزد؟ قطعاً نمی‌تواند. آنقدر زور میزند که بهش فشار می آید، دود می کند و در نهایت می سوزد. برای فرد سیگاری دود زمانی است که دستگاه شُک را می زنند ولی کار از کار گذاشته است. آقای مهندس دژاکام می گویند افرادی که می‌خواهند در این ساختار خدمت کنند باید الگوی بدون نقص باشند، آدمی که سیگار می کشد نقص دارد و الگوی مناسبی نیست. وقتی به لژیون ویلیام وایت می آیید باید این نقص و نجات را تکمیل کنید و این است که به شما قدرت می دهد که بتوانید کار و تحصیل کنید. آقای مهندس می گویند که من نمی توانستم بیشتر از پنج ساعت کار کنم، نمی توانستم یک خانواده پنج نفری را اداره کنم. در ماه رمضان اذان که می گفتند چای جلوی آقای مهندس آماده بود، چای را می خوردند و سیگار روشن می کردند. به همایش که می رفتیم در ستاد چند نفر بودند که بر علیه سیگار کار می‌کردند  و به آقای مهندس می گفتند شما که آدم ها را نجات می دهید چرا خودتان سیگار می کشید؟ آقای مهندس برای اینکه کم نیاورند می گفتند شما در مورد حُسن و مزیت های سیگار تحقیق کرده اید؟ 


بروید تحقیق کنید و ببینید که سیگار چقدر حُسن و استفاده دارد!!! تا روز موعود که مشخص شد چه کاری باید انجام شود. و اگر این شعبه خدمتگزار کمی دارد بخاطر همین مسئله است، اهمیت این موضوع کم جِلوه داده شده یا اصلا اهمیتی داده نشده است. وقتیکه یک آدم به کنگره می آید و درمان می شود منِ راهنما که می دانم حتی DST را مو به مو اجرا می‌کند، مرتب هفته‌ای یک سی دی می نویسد، غیبت نمی کند، قبل از جلسه حضور پیدا می کند، داروی خودش را به موقع می گیرد، خیلی هم آدم با ادبی است ولی چون سیگار می‌کشد از نظر من همان آدم معتاد است. و من وقتی در یک ساختار قرار گرفتم نمی توانم بگویم که این قسمت را قبول می کنم و این قسمت را قبول نمی‌کنم، اگر من بگویم از کم خِردی من است. یک زمان در شعبه آکادمی من فکر می‌کردم که تافته جدا بافته هستم،  اگر می گفتند رهایی شعبه کم است می گفتم به من که نمی گویند رهایی های من خوب است، وقتی در هر جایی که من حضور داشتم چیزی می گفتند می‌گفتم به من که نمی گویند کار من درست است. ما با هم جمع هستیم و مثل زنخیر به هم ارتباط داریم وقتی من همکار خودم را قبول نداشته باشم انگار که این زنجیرها درز دارند و اگر تحت فشار قرار بگیرند از هم جدا می شوند. وقتی یک راهنما در جلسه مشارکت می کند رهجوی من از او آموزش می بیند، به رهایش کمک می کند، سفر اولی های لژیون های دیگر به او کمک می کنند، سی دی ها و نشریات به او کمک می‌کنند، مرزبانی و ایجنت، نگهبان و دبیر و ..... کمک می‌کنند، پس همه ما به یکدیگر ارتباط داریم و باید همدیگر را دوست داشته باشیم، ما باید همدیگر را قبول داشته باشیم، ما باید نقاط مثبت همدیگر را ببینیم نه نقطه ضعف همدیگر را، کدام یک از ما نقطه ضعف نداریم؟ من از فرصت استفاده می کنم و از فردی که ۳ سال ۷۰ کیلومتر بعد از هیدج را زمستان و تابستان در شرایط مساعد و غیر مساعد  آمده و خدمت کرده است، چه نیرویی پشت این کار است؟ ما نیروی قوی تر و عظیم تر از عشق و محبت نداریم، از نظر من عشق و محبت عظیم ترین نیروی است که در طبیعت و هستی وجود دارد و انسان می تواند با نیروی عشق و محبت هرکار غیرممکن را انجام بدهد. ما که در کنگره دریافتی نداریم، دریافتی نداریم که هیچ، تازه گریبان آدم را هم میگیرند که تو اینجا اشتباه کردی، اصطلاحاً برجک آدم را هم می زنند. ولی همه اینها آموزش و یادگیری است. اینکه یک انسان اینقدر حرکت کرده و آمده با ارزش نیست؟ ما باید این را ببینیم، حالا اشتباه هم شده که شده اشکالی ندارد. و من امروز اینجا هستم که از عباس عزیز بخاطر سه سال آمدن و رفتنش، انتقال اطلاعات و تجربه هایش در این نمایندگی من به سهم خودم به عنوان یک عضو از ایشان تشکر و قدردانی کنم. و به آن نیرویی که او را وادار به آمدن و رفتن کرد درود میفرستم. خودتان می دانید که در کنگره همه چیز چرخشی است و همه باید تجربه کنند. شما از نظر داشتن نیرو کم ندارید ولی چند تا نقص بوده که امیدوارم به زودی برطرف شود و به آن نقطه مطلوبی که مد نظر است برسید. پس بنابراین برای اینکه یک انسان این کار را انجام داده است ما باید کمی حس کنیم، ما چند بار می‌توانیم یک مسیر را برویم و بیاییم؟ و ما الان طوری برنامه ریزی می کنیم که مسئولیت ها از خود شُعب انتخاب کنیم و به انسان ها فرصت بدهیم. و به احمد عزیز ایجنتی اش را تبریک می گویم. و اَجری که من به عنوان مسئول می خواهم به عباس عزیز بدهم آن حسی است که در این مسیر طی طریق کرده است. باز هم به احمد عزیز تبریک می گویم و به عباس عزیز خدا قوت می گویم و امیدوارم در مراحل بعد و جاهای دیگر کمک و یاری برساند که باز هم خودش رشد کند. و راهنماها مسئله ویلیام وایت را خیلی جدی بگیرند، امروز که شروع کنید و جدی بگیرید حتی اگر کمک راهنما هم اضافه نشود و تازه وارد زیادی هم نیاید با کار کردن روی این موضوع ببینید دو سال بعد در کنگره چقدر خدمتگزار خواهید داشت، ببینید چه وضعیتی در شعبه تان حاکم می شود. خدا قوت می‌گویم به مرزبان های عزیز، به راهنما های عزیز، مسئول OT، مسئول نشریات و همه خدمتگزاران، امیدوارم که همه عزیزان که در کنگره قدمی بر می دارند خودشان بهره لازم را بردارند، من هم به عنوان یک عضو تشکر و قدردانی می کنم.

مراسم تقدیر و معارفه ایجنت نمایندگی صائب تبریزی؛














خدمتگزاران؛

مهماندار؛ مسافر یونس


میکروفن گردان؛ مسافر حمید


مرزبان محترم کشیک؛ مسافر حسن


          عکاس؛ همسفر مهران، مسافر یوسف

          خدمتگزار وبلاگ؛ مسافر یوسف




می توانید دیدگاه خود را بنویسید
مسافر پرویز یکشنبه 26 مرداد 1399 08:16
عرض خداقوت و خسته نباشید خدمت کلیه خدمت گزاران وبلاگ شعبه صائب تبریزی.
مهران عزیز ممنون بابت ثبت تصاویر زیبا ، یوسف عزیز ممنون از تایپ کامل سخنان استاد .
همسفر مهران یکشنبه 19 مرداد 1399 22:37
خدا قوت خدمت عباس آقای عزیز امیدوارم در جایگاه های بالاتری برسید که شایسته شما هم هست برای شما آرزوی سلامتی و موفقیت در تمام مراحل زندگی را برایتان دارم...
پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگریست...
مسافر پیمان لژیون ۴ شنبه 18 مرداد 1399 23:38
از تشریف فرمایی جناب حکیمی برای تودیع و معارفه ایجنت واحد تبریز نهایت قدردانی را داریم.
همسفر المیرا شنبه 18 مرداد 1399 22:44
خداقوت خدمت دیده بان محترم و عزیز آقای حکیمی. کاش ما همسفران هم می توانستیم در این جلسه شرکت کنیم و همچنین خداقوت خدمت ایجنت محترم آقای رجبی و عرض تبریک خدمت اقای احمد
مسافر آرمان جمعه 17 مرداد 1399 11:27
یه خدا قوت ویژه هم خدمت دیده بان محترم آقای احمد حکیمی.
مسافر آرمان جمعه 17 مرداد 1399 11:24
سلام
تشکر و سپاس از عباس عزیز و تبریک خدمت احمد عزیز
و خدا قوت خدمت همه خدمتگزاران نمایندگی،
مهدی کهنمویی لژیون 6 جمعه 17 مرداد 1399 09:25
خوشامدید عرض میکنم خدمت دیده بان محترم جناب آقای حکیمی رو به شعبموندریغشان آرزوی سرافرازی و سربلندی میکنم خدمت جناب آقای رجبی بابت تدریغشان برای پیشبرد اهداف کنگره و شعبه تبریز و یک تبریک و یک معذرت خواهی خدمت استاد عزیزم جناب آقای احمد آقا کیشی.
تبریک از بابت جایگاه ایجنتی شعبه تبریز که بی شک بهترین انتخاب ممکن صورت گرفت و جانشین لایقی برای آقای رجبی انتخاب شد.
معذرت خواهی میکنم که نتونستم تو مراسم معارفه شما باشم و شرمنده شما شدم مجبور به انتخاب بین بد و بدتر شدم و علارغم میل باطنی کار بد رو انتخاب کرده و جلسه رو ترک کردم امیدوارم عذر منو بپذیرید
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic